Loading

A Way of Seeing

 

“It was my intention to work for six days on A Way of Seeing during Festival Cement, inspired by John Berger’s ‘Ways of Seeing’. His work reveals that a work of art is never only what it ‘represents’, but always also the contextual reality in which it is situated. A way of Seeing would become a laboratory of spectatorship. On the influence of the how (we look) on the what (we see). The festival could not take place live, due to the coronavirus pandemic. Instead, I tried the same six days a varying way of seeing this situation, through short texts. These texts are written from my own, privileged environment that offered the physical and mental space that allowed me to occupy myself with this. It is written in Dutch.”

1/6

Read text 1 here

“..Het viel me op hoe de architectuur in de openbare ruimte gericht is op het actief gebruik ervan, door mensen. Hoe de straten gemaakt zijn om bewandeld te worden, en het bankje voor de (gesloten) koffiezaak er is om op te zitten. De leegte was, voor mij, niet onaangenaam maar wel vervreemdend. De openbare ruimte verloor haar functie door niet langer openbaar te zijn. Ik stel mij voor hoe het straatbeeld eruit zou zien, mochten we er enkel naar kunnen kijken, in plaats van er tussen te bewegen…”

2/6

Read text 2 here

“..Tijdens dit bezoek maakte ik een wandeling door de tuinen met Catherine, een van de medewerkers. Af en toe hield ze in om me over de eigenschappen van verschillende bomen en planten te vertellen, en zo ook bij de ‘Stringybark’. Ze vertelde me over de manieren waarop deze bomen zich aanpassen aan hun omgeving. Het was wonderbaarlijke kennis…”

3/6

Read text 3 here

“..Aan de telefoon vertelt hij me dat het is alsof we reizigers zijn nu. Wanneer je reist, doe je ook iets anders dan de mensen die permanent verblijven op de plek die jij bezoekt. Jij hoeft daar alleen te eten en ervoor te zorgen dat je ergens kunt slapen. In de tijd daartussen kijk je rond, aandachtiger dan je thuis doet, en misschien doet zich daar dan nog een activiteit door voor. Nu zijn we thuis, maar wordt ons gevraagd niet te doen wat we hier normaalgesproken doen. We eten, we slapen. De tussentijd is onbepaald. “We travel at home”…”

4/6

Read text 4 here

“..In het artikel, dat een soort interview is met hem, wordt beschreven hoe hij zich ten behoeve van het creatieve proces inbeeldt dat hij in de gevangenis zit. In de gevangenis speelt tijd namelijk geen rol, of heeft de tijd geen consequentie, zo verklaart hij. Hij hoeft nergens meer naartoe, wordt nergens anders nog verwacht en zo creëert hij voor zichzelf de vrijheid die hij nodig heeft om zijn werk te kunnen doen…”

5/6

Read text 5 here

“..Het ongewone straatbeeld was zoals verwacht. Vanaf de zijlijn keek ik naar het plein. Stel, er zou iemand bestaan die de afgelopen twee weken van de wereld had gemist. Wat zou diegene zien?..”

6/6

Read text 6 here

“..Een tijd geleden nam ik de laatste trein van Amsterdam naar Brussel. De een-na-laatste had ik op een haar na gemist. Ik verlangde er erg naar om in Brussel aan te komen en het werk in Amsterdam voor even achter me te laten. Eenmaal vertrokken kwam de trein na zo’n twintig minuten tot stilstand: iemand had een einde aan een leven gemaakt. 
Het werd het begin van mijn ontmoeting met een Engelse professor, die zich bezig hield met gedragswetenschappen en klimaatverandering. Samen fantaseerden we in de uren die volgden – tijdens de poging toch in Brussel te geraken – over mogelijke toekomstscenario’s...”

Posted by

Comments are closed.